సాయంత్రం ఆరో గంట కొట్టడానికి ఇంకా ఆరు నిమిషాల టైం ఉంది… పొలో మని నా బ్యాగ్ వీపుకేస్కుని, “నే తగ్గనంటే తగ్గా!!” అనుకుంటూ వెయిట్ తగ్గించుకుందామని అయిరోబిక్స్ కి వెళ్ళా… వెళ్ళేసరికే క్లాస్ start అయిపోయి, ఒక పావు గంట అయిపోయింది… ఈ 6+15 నిముషాలు ఎం చేసానో ప్రస్తుతం అప్రస్తుతం అని గ్రహించాలి…

వెళ్ళి.. జన జీవన శ్రవంతి లో కలిసిపోయే ఉగ్రవాదిలా నేను కూడా ఈ జన జీవన శ్రవంతి లో వాళ్ళందరూ కార్చే చమటల్లో తెప్ప వేసుకుని ఈది మరీ కలిసిపోయాను…

ఆ సమయములో.. మా ట్రైనర్ “Are ya warm??”అని అడిగారు…warm up అయితే కానీ.. exercise లొ మునిగి తేలలేము కదా…”Yeah…!! I am hot..!!” అని చెప్దాం అనుకున్నా.. అప్పుడైనా A/C పెంచి… temperature తగ్గిస్తారేమో అని… ప్చ్..!! లాభం లేకపోయింది…మళ్ళీ ఎక్కువ ఆలోచించే scope ఇవ్వకుండా… అశ్వద్ధామ హతః కుంజరః టైప్ లో “Yeah…!! I am…” అని సెలవిచ్చాను…

సంప్రదాయ సంగీతం… అదే.. కర్ణాటక సంగీతం నేర్చుకునేదాన్ని… ఒక ఎం.ఎస్. సుబ్బు లక్ష్మి, ఒక సుధా రఘునాథన్, ఒక వాణి జయరాం లాంటి వాళ్ళ కోవకు చెందాలనుకుని…
నిరంతరము నిద్రాహారాలు మానకుండా, ప్రాక్టీస్ కూడా మానేసి కలలు కంటూ పోషించాను నా దేహాన్ని… అటువంటి సంగీతం ఇవాళ ఎయిరోబిక్స్ కి ఇంతగా ఉపయోగపడడం బహు ఆనందదాయకం.. అదెలా అంటే.. లయ ఙ్ఞానం అనమాట…!! గమనించారో లేదో.. ఎవరయినా పాట పాడితే మనము కాళ్ళతో చిన్నగా తాళం వేస్తూ ఉంటాము… అలాగే.. బంచిక్కు (ఎయిరోబిక్స్ ని తెలుగులో బంచిక్ అంటారు) క్లాస్ లో వచ్చే మ్యూజిక్కుకి ఆ చిన్నగా వేసేది ఒక పది…ఇరవై ఇంతలు చేసి వెయ్యాలనమాట..!! దాన్ని ఒక స్టెప్పు అంటారు…

ఒకరు చతురస్రం లో స్టెప్పులు వేస్తే.. ఒకరు తిశ్రంలో వేస్తారు… మరొకరు ఖండ జాతి లో వేసి… mood ని, mode ని ఖండ ఖండాలుగా విభజిస్తారు… హాస్యం అయినా, లాస్యం అయినా లయ బద్ధంగా ఉండాలి అని చిన్నప్పుడు మా తెలుగు టీచర్ నాజ్మ బేగం చెప్పేవారు… అంచేత… మా ట్రైనర్ వైపు ఒక లుక్ ఇచ్చి…”ఏంటి సార్ ఇది..?? ఎవరికిష్టమైన పటలకు వాళ్ళు స్టెప్పులేస్తున్నారు…?? ఒకరు ‘ఆ అంటే అమలాపురం కి ” ఇంకొకరు ‘ఏ ఊరే చినదానా కి ‘, మరొకరు ‘చెన్నై చంద్రమా..మనసే చేజారె కి ‘.. వేరొకరు ‘ఇది ఒక మరో లోకం…’ కి ఇలా రక రకాల సాంగులకి స్టెప్పులేస్టున్నారు…!! అందర్నీ కలిసి..’బంచిక్ బం బం చెయ్యి బాగా…’ కి వెయ్యమనండి సార్…” అని చెవులకు వినపడకుండా కళ్ళతో చెప్పా.. ఆయన బుర్రతో అలోచించి… నోటి తో.. ” Okay… step left..” అని చేతిని యెడమవైపుకి చూపించారు… అదేదో reset బటన్ నొక్కినట్టు అందరూ లెఫ్టు కి స్టెప్పు వేసారు…

తరువాత బరువులు ఎత్తిస్తారు… అక్కడికొచ్చే జనాలు, సంవత్సరానికి ఒక సారి…హైదరాబాదు నుంచి నిజామాబాదు కి ఒక్కరోజు కోసం వెళ్ళడానికి సర్దుకున్న బ్యాగ్ ని కూడా కూలీలచేత మొయించేవారిలో మొట్టమొదటి జాతి కి చెందినవారు… బైసెప్స్, ట్రైసెప్స్, ఈ-సెప్స్, ఆ-సెప్స్ అని.. అసలు.. మన ఒంట్లో కొన్ని ప్రదేశాలు ఏవేవున్నాయో… ఎలా ఉపయోగ పడతాయో కూడా తెలియని మూలల్లో ఉండే muscles(కండరాలు) ని కదిపి..కుదిపి.. కరిగించేలా కృషి చేయిస్తారు…

అప్పుడనిపిస్తుంటుంది.. ఎవడ్రా అసలు.. కృషీవలుడు అంటే రైతు అని చెప్పింది..?? అసలు క్రుషీవలుడు అంటే.. ఎయిరోబిక్స్ కి వచ్చిన సాఫ్త్ వేర్ ఇంజినీరు అని, అలా అని నిఘంటువు తిరగత్రిప్పి వ్రాయాలని పిటిషన్ పెట్టడానికి decided… ఈ decision making కి.. అదే decision-making పోజ్ లో అంటే… పైకి ఒక 45 డిగ్రీస్ ఆంగిల్ లో ఒక 30డిగ్రీస్ సైడ్ కి చూస్తూ… కళ్ళ ముందే కందిరీగ గుఇన్న్ గుఇన్న్ మని సౌండ్ చెస్తున్నా కళ్ళు రెప్పలు వెయ్యకుండా, మాకు తెలుగు నేర్పించిన మా ఆ నాజ్మా బేగం మ్యాడం ని గుర్తుచేస్కుంటూ ఒక నిట్టూర్పు విడుద్దామనే క్షణం లో… “Hey Sirisha…!! Where are ya…? Be in this world and DO” అన్నారు మా ట్రైనర్…

“Yaaaahhh… ” అని ‘ఈ’ లోకం లోకి వచ్చేసి… చిన్నప్పట్నుంచే బరువులు బాధ్యతలు మోయడం అలవాటైన నేను.. తాత్కాలికమయిన ఈ dumbbells ని ఎత్తి-దించి-ఎత్తి-దించి-ఎత్తి-దించి…ఇలా ఒక ఇరవై సార్లు చదవండి… అక్కడికి వెయిట్ ట్రైనింగ్ పూర్తవుతుంది…

యెడారిలో అరిగిపోయిన బాటా చెప్పులు వేస్కున్న యోగి వేమన శిష్యుడు “గాలి వాన లో వాన నీటిలో పడవ ప్రయాణం” అని ఆరిపోయిన గొంతు తో అసందర్భ గేయాలు పాడుకుంటూ ఫినాయిల్ ఐనా దొరికితే వెయ్యి రూపాయలు పెట్టి కొనుక్కుని తాగుదాము అని decide చేసుకున్నవాడికి… ఒక రెండు స్టాల్స్ – కోక్ అండ్ పెప్సి కనిపిస్తే… ఎవడి దగ్గరకు వెళ్ళాలో తెలియని తికమకలో ఇటు అటు ఇటు అటు ఇటు అటు చూసీ చూసీ కళ్ళు తిరిగి పడి పోయే time కి గోళీ సోడా వాడు నీళ్ళు తాగిస్తే కలిగే స్ఫూర్తి కలుగుతుంది…ఎందుకంటే… వెయిట్ ట్రైనింగ్ తరువాత… పడుకొని చేసే వ్యాయామాలు…

“Lie down on your back and hug your knees” అని ట్రైనర్ ఇచ్చిన పిలుపుతో అందరూ వారి వారి ముణుకులను గట్టిగా కౌగిలించుకుని.. ఒక ఎ.ఆర్.రెహమాన్ ‘duet’ వేసుకుని… సిద్ధపడతారు…

అయినా నా పిచ్చి కాకపోతే…!! పడుక్కొనిచ్చి చేయమన్నా, పరుగెత్తి పాలు తాగమన్నా.. ఎయిరోబిక్స్ లో అంతా శ్రమ చేయించాలనే ముఖ్యోద్దేసమే కదా… సో… ఈ వ్యాయామాలు మరింత తీవ్రంగా ఉంటాయి… గాలిలో ఒక రాడ్ ఉందనుకుని దాని మీద హాయిగా కాలు చాపుకో… పెళ్ళయిన కొత్త జంట వారి పెద్దవారికి పాదనమస్కారం చేస్తున్నట్టు.. కుడి చేత్తో నీ పాదాలను తాకు… అని.. ఇలా మనల్ని ఒక విభిన్న ప్రపంచానికి తీసుకువెళ్ళి చేయిస్తారు.. దీనిపేరే ABS…

తరువాత పిచుకలుకు వాటి రెక్కల్లో దురద వేస్తె వాటి ముక్కులతో గోక్కోడానికి ఎలా వంగుతాయో…సైడ్ కి.. అలా చేయించడానికి పిచుకల్లో పరకాయ ప్రవేశం చేయిస్తారు… దీని పేరే సైడ్ క్రంచెస్… ఇలా పలు విధాలుగా కాయ కష్టం చేసిన తరువాత… ఎప్పుడెప్పుడు “Lets catch up tomorrow” అనే నాలుగు ఇంగ్లీషు ముక్కలు మా ట్రైనర్ నోట్లోంచి వస్తాయా అని జనాలంతా ఈగలు ముసురుతున్నా నోరు తెరుచుకుని… దూరంగా అలికిడి విని చెవులు నిక్కపొడుచుకున్న కుక్క లాగా… బ్రతుకు జీవుడా అని పడిపోయే కళ్ళను పెద్దవిగా చేసి మరీ అందరూ ఆయన మూతి వైపే చూస్తుంటారు…

బాల సుబ్రహ్మణ్యం పాడితే చెవిలో అమృతం చుక్కలు పడినట్టుంటుంది అని అనిపించిన వాడికి ఎలా ఉంటుందో తెలియదు కానీ… ఆ నాలుగు ముక్కలు విన్న సాఫ్త్ వేర్ ఎయిరోబిక్స్ డూ-అర్ కి మాత్రం అమృతాన్ని తేనెలో కలిపి ఒక అర కిలో పంచదార లో పాకం పట్టి, దాంట్లో బెల్లం వేసి… ఒక లేహ్యం తయారు చేసి దాని పైన జీడిపప్పు…బాదాం పప్పు..పిస్తా పప్పు అతికించి…కిస్స్ మిస్సులతో మిస్సులకి ఇచ్చినంత సంబరంగా ఉంటుంది…

హయ్యో రామా..!! ఇంతా ఎయిరోబిక్స్ చేసిన తరువాత ఇటువంటి లేహ్యాన్ని తింటే…ఇంక ఒళ్ళు తగ్గినట్టె…!!
God Bless Me…!!!

- శిరీష.



వంద కోట్ల ప్రాజెక్టుకి ప్రపోజల్ పంపించాము. దాని గురించి ఆ రోజు రాత్రి తొమ్మిది గంటలకి క్లయింట్ తో వీడియో కాన్ఫరెన్స్ ఉంది. క్లయింట్‍ని ఎలాగైనా మెప్పించి, ఒప్పించాలి అని వారం రోజుల నుండి కొలీగ్స్ అందరం డ్యాన్స్ ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నాం. “బీడీ జలై లే జీగర్ సె పియా” పాటకి నేను, “నీక్కావలసింది నాదగ్గర ఉంది” పాటకి మా కొలీగ్, “బావలు సైయ్యా” పాటకి మా మేనేజర్, గ్రూప్ డ్యాన్స్ ప్లాన్ చేశాం. పరిస్థితి చెయ్యి దాటితే పనికొస్తుంది అని, సినిమా హీరొలా  ఉండే మరొక కొలీగ్ చేత “స్ట్రిప్ డ్యాన్స్” కూడా ప్రాక్టీస్ చేయించాం. బార్యలని, గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ‍ని కాళ్ళు పట్టుకొని తెచ్చుక్కున్న మినీ స్కర్ట్స్, బేర్ బ్యాక్ టాప్స్ తో రాత్రి ఎనిమిది గంటల కల్లా అందరం రెడీగా ఉన్నాము …

తొమ్మిదికి వీడియో కాన్ఫరెన్స్ మొదలైంది. స్టీరియో సిస్టమ్ లో ఫుల్ వాల్యూమ్ పాటలు, ప్రొజెక్టర్ లైట్స్ ని ఆన్ చేస్తూ, ఆఫ్ చేస్తూ మా కొలీగ్స్ ఇచ్చిన లైటింగ్ ఎఫెక్ట్స్ మద్య మేము డ్యాన్స్ మొదలెట్టాము. క్లయింట్ తన మొబైల్ కెమెరాలో మా డ్యాన్స్ లను వీడియో తీస్తున్నాడు. ఇంట్లో తన బార్యా పిల్లలు, వీడియో తీసి చూపించమని రిక్వెస్ట్ చేశారట. విజిల్స్ మద్య మా డ్యాన్స్ లు ముగిసాయి. కానీ వీడియో తీస్తుండగా, మా ఆన్‌సైట్ కో ఆర్డినేటర్ అడ్డం వచ్చాడు అన్న సాకుతో క్లైంట్ ప్రాజెక్ట్ రిజెక్ట్ చేశాడు. మేనేజర్ మాత్రం మేము డ్యాన్స్ సరిగ్గా ప్రాక్టీస్ చేయలేదు అని, తాను ఆన్‌సైట్ వెళ్ళినప్పుడు నేర్చుకున్న ఉగాండా భాషలో బండ బూతులు తిట్టాడు.

——————————————————————–

ఆ విసుగుతో ఇంటికి బయల్దేరాను. మెడకి వేళాడుతూ కాళ్ళకడ్డం పడుతున్న ఆఫీస్ తాళిబొట్టుని తీసి ఫ్రెష్ అయ్యి హాల్లోకి వచ్చి టీవీ ముందర కూర్చున్నాను.”మెరిసే మెరిసే ఇనుప రేకులు” అన్న బ్యాక్ గ్రౌండ్ సాంగ్ లో..యువతి యువకులు గోల్కొండ గుట్టలమీద పిచ్చి పట్టినట్టు పరిగెడుతున్నారు. పాట అయ్యాక, అమ్మా అని పిలిచా.. అదే టైమ్ లో సీరియల్ లో విలన్ కూడా వాళ్ళమ్మని పిలవడం తో..నా మాటలు మా అమ్మ పట్టించుకోలేదు.

చేజింగ్ సీన్ మొదలైంది. ఎప్పుడైనా సినిమా లో కానీ సీరియల్ లో కానీ, కెమెరామన్ కనిపించటం చూశారా?? ఒక చిన్న సందులో హీరొయిన్ ముందు పరిగెడుతోంది..వెనక నుండి చూపిస్తున్నాడు.సీన్ కట్ చేసి, హీరొయిన్ వెనక విల్లన్  వెంటపడటం,ముందు నుండి చూపించాడు. మళ్లీహీరొయిన్ పరిగెత్తడం వెనక నుండి చూపించాడు, ఈ సారి సీన్ కట్ చేయకుండా కెమెరా తిప్పి..విలన్ వెంటపడటం చూపించాడు. ఒక్క సారి అర్థం కాక..ఆశ్చర్యం తో “అమ్మా…మరి ఆ మద్యలో ఉండేది ఎవడమ్మా..?? కెమెరామెన్నా….?? “అని అడిగా…. “ఓరేయి,నోరు మూసుకొని చూడరా”అంది, నా లాజిక్ ని ఆలోచించే ఓపిక లేక … నెక్స్ట్ సీన్‍లో … విలన్  హీరోయిన్ ఇద్దరు పరిగెత్తడం వెనక నుండి చూపించాడు. కెమెరామెన్ కెమెరాని జారవిడిచేసినట్టు ఉన్నాడు, ఇంతలో విలన్ తనని ఓవర్ టేక్ చేసి ముందుకు వెళ్ళి పొయాడేమో అనుకున్నా. . “ మీ ఇంట్లో వాళ్ళకి అన్నం పెట్టి రండి, అంత దాకా ఒక చిన్న బ్రేక్ తీసుకుందాం” అని స్క్రీన్ మీద పడటంతో , నాలో ఆశ చిగురించింది …. ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా “ అమ్మ వచ్చి అన్నం పెట్టవే, ఆకలి తో చస్తున్నా” అని గావుకేక పెట్టాను …

నా బార్యా, అమ్మ ఇద్దరూ సీరియల్ లో జరిగిన కథ గురించి ఆత్మావలోకనం చేసుకుంటూ , ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా సీరీయస్ గా డిన్నర్ రెడీ చేస్తున్నారు. “ ఇదేంటి కొత్తగా ఉంది” అన్నా..  Geometry Book లోని అన్ని shapes ని పిండిలో ముంచి, నూనెలో వేయించినట్టు ఉన్న వంటకాన్ని చూపిస్తూ. “ఎక్స్ పెరిమెంట్ చేసాము … మధ్యాహ్నం ‘మా ఇంటి వంట-మీ కడుపు మంట’ చూసి” అంది నా వైఫ్. ఓహో అని అనుమానంగా తినడం మొదలెట్టా….

“పిలిస్తే మాత్రం ఎవడు పడితే వాళ్ళింటికి వెళ్ళడమే నా” అంది అమ్మ.

“ఎవరు…నేనా..ఎప్పుడూ??”

“నువ్వు కాదు రా.. ఆ పి.కె.నాయిడు అంది…. ఓ.. సీరియల్ లోనా అనుకోని ముద్ద నోట్లో పెట్టుకుందాం అనుకుంటుండగా..
“అన్నం లో పురుగులమందు పెట్టి చంపేయాలి ..” అంది మా ఆవిడ రొప్పుతూ …

తినడం ఆపి, ఎందుకు అన్నట్లు కంగారుగా మా ఆవిడకేసి చూశా. “ మిమ్మల్ని కాదండి, దాన్ని” అంది. ఇప్పుడు నేను, దేన్ని???? అని ప్రశ్నిస్తే , ఏ ఐదు వందల ఎపిసోడ్ల కథ వినాల్సి వస్తుందేమో అని..”ఓహో” అని ఆ వింత పదార్థాన్ని నాలిక మీద పడకుండా డైరెక్టుగా మింగడం మొదలెట్టా , రుచి తెలియకుండా జాగ్రత్త పడుతూ  …. ఇలా మింగే ప్రయత్నంలో గొంతుకడ్డం పడి కళ్ళు తేలేసి , గత్యంతరం లేక నమలడం మొదలెట్టా ..

“ఇదేంటి ఏంటోలా ఉంది తింటుంటే” అన్నాను బలవంతంగా దిగమింగుతూ …. వంటకం లో ఏమి తక్కువైందో..ఏమీ ఎక్కువైందో తెలుసుకోలేక. “అత్తయ్యా……చూశారా..!! “ అంది మా ఆవిడ , మా అమ్మ భుజం మీద తల వాల్చుతూ , సీరియల్ క్యారక్టర్‍లా కంట తడిలేకుండా వెక్కివెక్కి ఏడ్చింది  ….

“ ఏమిటి రా ఇది సెల్వా…ఇట్టల సేస్తివి..నీ కోసం మీనాచ్చి అంతగా వంట సెస్తే” అంది అమ్మ , కోపంగా…
సెల్వా నా… మీనాచ్చా…వీళ్లెవరు? అన్నట్టు అయోమయంగా చూశా అమ్మకేసి. టీవీ లోని క్యారక్టర్లు అందరు ఆత్మల్లా, మాతో పాటు కూర్చొని డిన్నర్ చేస్తున్నట్టు అనిపించింది. వంటలో ఎం తక్కువైందో తెలియక పోయినా.. వీళ్ళకి మాత్రం సెంటిమెంట్ ఎక్కువైంది అని అర్థం అయింది …

నేను దిగాలుగా ఉండటం చూసి అమ్మ. “ ఏమైంది నాయనా ??? ” అనడిగింది … నా భార్య,అమ్మ భుజం నుండి పైకి లేస్తూ, ఏడుపుని ఆపుకోనే ప్రయత్నంలో ,వొణుకుతున్న పెదవులతో, తన బాధని నా మీద కన్సర్న్ గా కన్వర్ట్ చేస్తూ, నాకేసి చూసింది తన తడిలేని కళ్ళను తుడుచుకుంటూ ..

“ ఆఫీసులో డ్యాన్స్ బాగా చేయలేదు అని..వంద కోట్ల ప్రాజెక్ట్ ని రిజెక్ట్ చేశారమ్మ” అన్నా. “ అయ్యో..అవునా” అంది అమ్మ. కాసేపు మౌనం తర్వాత తలెత్తి చూస్తే, నా బార్య ఆకాశం కేసి చూస్తూ.. ఆక్రోశంతో “ ఉందండీ…ఉంది….మీ దిగులుకి నాదగ్గర పరిష్కారం ఉంది” అంది.

హడావుడి గా నా చేత అన్నం తినిపించి . టీవీ ముందర కూర్చో పెట్టారు. “ ఇది చూడండి, మీకే తెలుస్తుంది” అంది మా ఆవిడ. కార్టూన్ చానెల్ చూస్తున్న పిల్లాడి మొహం తో టీవీ కేసి చూస్తూ. తన ఐడియా ఏంటో పసిగట్టిన అమ్మ, ఆనందం తో మా ఆవిడ తల నిమిరి అభినందించింది. ఇద్దరు కరుణ రసంతో ఒకరి కళ్ళలోకి లోకి ఒకరు చూసుకొన్నారు.

———————————————————-

“ గెంతులాట” The Dance Show

పోయిన వారం జరిగిన డ్యాన్స్ ల రీక్యాప్ అయిపోయిన తరువాత అసలు ప్రోగ్రామ్ స్టార్ట్ అయింది. స్టేజ్ మద్యలో కెమేరాని తాడుకి వ్రేళ్ళాడ తీసి “గిర్ర్.ర్.” అని తిప్పి మనకు కళ్ళు తిరగటం మొదలయ్యాక ఆపేశాడు. ఆరు అడుగుల యాంకర్ ఒకడు, టూ వీలర్ సీటు కవరుతో కుట్టించిన కోట్ వేసుకొని వచ్చి స్టేజ్ మధ్య ప్రత్యక్షం అయ్యాడు. ప్రోగ్రామ్ గురించి చెప్పి “లెట్స్…స్టార్ట్ ద మ్యూజిక్…” అని మాయం అయిపోయాడు. “ అమ్మా..పిల్ల మర్రి రాజు అని పిల్లల్ని భయపెట్టే ప్రోగ్రామ్ చేసేది కూడా వీడే కదూ..??” అన్నా. రెస్పాన్స్ లేక పోవడం తో సైలెంట్ గా టీవీ కేసి చూశా.

గాంధీ జయంతి నాడు, వీధి లో గాంధీ వేషం వేసుకున్న పిల్లాడి లా, ఒంటి నిండా సిల్వర్ కలర్ పూసుకొని, కలర్ అయిపోవడం తో ఎర్ర కల్లాపి తలకి పులుముకున్న యువకుడు ఒకడు పల్టీలు కొట్టుకుంటూ స్టేజ్ మీదకి వచ్చాడు. పాట మొదలవగానే, “ చికి చికి ఝాం” అని ఒక కాలు పైకెతాడు, “ చక చక ఝం” అని రెండు కాళ్ళు పకెత్తి కింద పడ్డాడు.. అంతే స్టేడియం మొత్తం చప్పట్లతో నిండి పోయింది. కొందరు స్టాండింగ్ ఓవేషన్ ఇస్తే, ఇంకా బాగా నచ్చిన వారు ఛైర్ల మీద నిలబడి ఛైరింగ్ ఓవేషన్ ఇచ్చారు…

చాలా బాగా చేశావ్ జిల్లేష్..అనుకుంటూ యాంకర్ స్టేజ్ మీదకి వచ్చాడు. తన డ్యాన్స్ గురించి మెంటార్స్ ని ఫీడ్ బ్యాక్ అడుక్కో అని చెప్పాడు. “జిల్లేష్…అదరగొట్టావు, నాకైతే, నువ్వు కింద పడ్డప్పుడు కనపడిన నీ అండర్ వేర్ కలర్ చాలా బాగా నచ్చింది. ఎక్కడ కొన్నావ్? ముందు ఎరుపు వెనక నలుపు రంగులో ఉండేది వేసుకోవడం చాలా క్రియేటివ్ గా అనిపిచింది” అని ఒక మెంటార్ పొగిడింది. ‘వెనక బాయ్స్ అండ్ గర్ల్స్ మద్య కెమిస్టీ చాలా బాగా ఉంది,వాళ్ళ కో-ఆపరేషన్ చాలా బాగుంది, సారీ కో-ఆర్డినేషన్“ అని కామెంట్ ని సర్దుకుంది ఇంకో మెంటల్..సారీ మెంటార్.
“ఏంటి బాగుండేది కో ఆర్డినేషన్..!! జిల్లేష్ కింద పడినప్పుడు , బాయ్స్ లో ఒకడు వెనక్కు తిరిగి నవ్వుకున్నాడు చూడలేదా? ఎంత జిల్లేష్ మీ  సందులో పందులు గ్రూప్ లో ఉంటే మాత్రం అలా చెప్తావా..దొంగ సచ్చిన దాన, కళ్ళు దొబ్బయా?” అని పక్కన ఉన్న గజ్జి కుక్కల గ్రూప్ మెంటార్ దుమ్మెత్తి పోసింది. “సరే జిల్లేష్..ఇప్పుడు…,నీ పెర్ఫార్మెన్స్ గురించి పిల్ల మర్రి రాజుని..సారీ…మాస్టర్స్ ని అడుగుదాము..ఏంటి……సరేనా…….ఒకే కదా……..చెప్పమ్మ………కామన్ యా….” అన్నాడు యాంకర్, ఎందుకో తెలీదు కానీ బుజ్జగిస్తూ…

జయమాలిని కుర్చీల లేటెస్ట్ వర్షన్ లాంటి మూడు నమిత కుర్చీల్లో మాస్టర్స్ కూర్చొని ఉన్నారు. ఒక కన్నుతో ఎడమ పక్క డ్యాన్సర్ లని, ఇంకో కన్ను తో కుడి పక్క డ్యాన్సర్ లని, ఒకేసారి చూడగల “ టిన్ టిన్ “ మేడమ్, హిమేష్ రేషమియా క్రాస్ బ్రీడ్ లా ఉండే గజ శేఖర్ మాస్టర్ అటు ఇటు కూర్చొని ఉన్నారు. వాళ్ళిద్దరి మద్యలో మాడఫణి శర్మ మాస్టర్ అలియాస్ మాడా మాస్టార్ కూర్చొని ఉన్నాడు…..ఉన్నది…….ఉన్నాడుది…..ఛా , ఏదో ఒకటి లే..ఇందుకేనేమో కాబోలు ఆయన్ని మధ్యలో కూర్చోబెట్టారు అనుకున్నా..

టిన్ టిన్ మేడమ్ “ జిల్లేష్..నువ్వు ఎంత బాగా చేస్తావూ… సారీ చేసావో..” అంది సిగ్గు పడుతూ. “మీరు అలా కన్ను కొట్టి వెన్ను తట్టాలే కానీ, ఈ సారి ఇంకా బాగా చేస్తా మేడమ్ ” అన్నాడు జిల్లేష్..మూతికి 75 డిగ్రీస్ యాంగిల్ లో మైక్ పెట్టుకొని గజ శేఖర్ మాస్టారు, “బాగానే సేసినావ్ కానీ..మొహం లో..కింద పడ్డప్పుడు ఆ ఫీల్ మిస్సయింది.ఈ సారి తలకిందుల, స్టేజ్ మీద నుండి కిందికి దూకి ట్రై సేయి ఆ ఫీల్ వస్తుంది” అన్నాడు.

మాడఫణి శర్మ మాస్టర్ అలియాస్ మాడా మాస్టారు మైక్ లాక్కోని,“ జిల్లేష్ బాయ్య..స్టెప్స్ చ్వాలా బాగా చేశావ్..కానీ ఇలాంటి ఫీట్స్ చేసేపుడు జాగ్రత్త గా ఉండాలి. ఒక షో లో నేను ఇలాగే, డ్యాన్స్ లో నా మగ తనం చూపించాలి అని..కాళ్ళు చాచి కిందికి దూకా..అంతే అప్పటి నుండి ఇలా వీళ్ళిద్దరి మధ్య కూర్చోవాల్సి వస్తోంది” అన్నాడు..రెండు చేతుల తో గజ శేఖర్ మాస్టర్ కేసి చప్పట్లు కొడుతూ…

మార్కులు ఇచ్చాక, మాస్టర్ ల కేసి చూసి జిల్లేష్ థ్యాంక్ యూ మాస్టర్ థ్యాంక్ యూ, అని ఫిట్స్ వచ్చిన పేషెంట్ లా నేల మీద పడి కొట్టుకున్నాడు. పైకి లేచి మిగిలిన పార్టిసిపెంట్స్ కేసి చూసి..”నీ తల్లి చూడండ్రా…గిదిరా డ్యాన్స్ అంటే..ఇంకో సారి నాతో చాలెంజ్ చేస్తే,మెడ కొరుకుత  నా యాళ్ళా రా ” అన్నాడు ఆవేశంగా.”మాస్టర్..మీకు తెలీదు మాస్టర్ నేను దీనికోసం ఎంత కష్టపడ్డానో …. మూడు రోజుల నుండి బాత్‌రూమ్ కి పోలేదు మాస్టర్…. అర్ధ రాత్రి పెద్దగా సౌండ్ పెట్టి ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నా అని,పక్కింటి మిలిటరీ అంకుల్ వచ్చి, గూబ కేసి కొడితే, ఒక చెవు వినపడటం మానేసింది మాస్టర్, అయినా అలాగే ఇష్టమొచ్చినట్టు చేసా మాస్టర్” అని ఏడవటం అయ్యక, పక్కనున్న యాంకర్ ని చూసి “బాగా చేసానా??” అన్న బ్రహ్మానందం ఎక్స్‌ప్రెషన్ పెట్టాడు.

మాడా మాస్టర్ “నో జిల్లేష్..నో…వెరీ బాడ్..వెరీ బాడ్…నువ్వలా తిట్టకూడదు” అని తిట్టుకుంటూ స్టేజ్ మీదకి వచ్చాడు . “ నువ్వెంది భే చెప్పేది” అనుకుంటూ మిగిలిన కంటెస్టెంట్స్, మాస్టర్స్ కూడా స్టేజ్ మీదకి వచ్చారు. బ్యాక్ డ్రాప్ లో అందరూ గుంపు గా కలిసి కొట్టుకుంటూ ఉండగా.. యాంకర్ నవ్వుకుంటూ కెమెరా మీదకి వచ్చి. “మౌనికని జుట్టు పట్టుకొని వింధ్య ఎందుకు తన్నిందో తెలుసుకోవాలి అనుకుంటే.. చూస్తూనే ఉండండి.. గెంతులాట..“ అని అరిచి, కొట్టుకొనే వాళ్ళని మెచ్చుకోనే దానికి వెనక్కి వెళ్లాడు. స్క్రీన్ మీదకి టైటిల్స్ స్క్రోల్ అవడం అయిపోయాక, పెద్ద అక్షరాలతో,

కథ, కాన్సెప్ట్, స్క్రీన్‌ప్లే,
తిట్లు, బూతులు, ఫైట్ లు,
ఏడుపులు, శాపనర్ధాలు..
by
వంకర్

అని ముగిసింది. ఈ ప్రోగ్రామ్ చూసి డ్యాన్స్ ఏమో కానీ, దీనిలోని బూతులు తిట్టి మాత్రం క్లైంట్ ని భయపెట్టొచ్చు అని అర్థం అయింది ..

…… విట్టీ