చూస్తుండగానే ఇంజనీరింగ్ నాలుగేళ్లు హ్యాపీడేస్ సినిమాలా అయిపోయాయి. U.S వెళ్ళాలి అని ఇంగ్లీష్ మీద కసరత్తు పట్టి GRE రాసాను. పరదేశీయానానికి రంగం సిద్ధంగా ఉన్నపుడు, నా బ్రతుకులో యముడిలా OSAMA BIN LADEN తగలడ్డాడు. ట్విన్ టవర్స్‌ని విమానంతో కూల్చి,USవెళ్దామన్న నా ఆశాసౌధాన్ని కూడా అమాంతంగా కూల్చేసాడు. 

“ఇండియాలో ఉండటంకన్నా మించిన ఆనందం ఇంకోటి ఉండదు” అని అందరికీ లెక్చర్ ఇచ్చి, CAT, MAT, RAT, BAT లాంటి రిథమిక్‌గా ఉన్న అన్ని M.B.A ఎగ్జామ్స్ రాసేశాను. MBA సీట్ వచ్చింది… ఎగ్జామ్స్ అన్నీ ఏదోలా మ్యానేజ్ చేసి మ్యానేజర్స్ అయిపోయాం అని పుస్తకాలు చించి గాల్లోకి విసిరేశాము.

తర్వాత ఏంటి…??
హైదరాబాద్ కేఫ్‌లో ఇరానీ చాయ్ తాగుతూ నేను, నాలానే వీధిలో పడ్డ ఒక ఫ్రెండ్, ఉద్యోగాల గురించి చర్చిస్తున్నాం. వాడు “ఇప్పుడు SOFT-WHERE చాలా బాగుంది అనగానే నేను WHERE అని అడిగా…

అమీర్‌పేట్ అన్నాడు వాడు గట్టిగా…!!! అంతే, అమీర్‌పేట్… అమీర్‌పేట్… అమీర్‌పేట్…  అని రీసౌండ్ వచ్చింది. మా చుట్టూ ఉన్నవారంతా తినడం, తాగడం, వాగడం అన్నీ ఆపేసి, మాకేసి చూసి “ఆహహ్ …!!! అంటూ అశ్చర్యంగా చూసారు. ఒక్కసారి నాకు డౌట్ వచ్చి ‘ఏంట్రా …అదేమన్నా బూతా!!!!’ అని అడిగా. వాడు వెంటనే కాదు రా, మన లాంటి వాళ్ళకు లక్షలు వచ్చే లక్షణమైన ఉద్యోగం ఇచ్చే బంగారు బాతు అన్నాడు.

సీన్ కట్ చేస్తే…

నల్ల కోటు వేసుకొని, ఆకుపచ్చ టై కట్టుకొని..నల్ల కళ్ళద్దాలు పెట్టుకొని…బోర్డ్ రూం లో ఇరవై మంది కంపెనీ హెడ్ ల ముందు…భరతనాట్యం భంగిమలు చేస్తూ స్క్రీన్ ముందు నిల్చుని ఏదో ప్రెజెంటేషన్ ఇస్తున్న నేను. మళ్ళీ సీన్ కట్ చేస్తే.…. హైదరాబాద్ సెంట్రల్ లో… నేను వస్తుంటే… నా డబ్బులతో బాగా తిని బలిసిన నా బాడీ గార్డ్స్ ఇద్దరు , నాకన్నా ముందు వెళుతూ “జరగండి..జరగండి…ఆయన వస్తున్నాడు…ఆయన వస్తున్నాడు….” అనుకుంటూ కస్టమర్స్ ని పక్కకి జరుపుతున్నారు. నేను ఆ షాప్స్ లో, రాయలసీమ రామన్న చౌదరి వేలు పెట్టి భూమి ని కబ్జా చేసినట్టు… ఏ ర్యాక్ కేసి వేలు చూపితే దానిలో ఉన్న షర్ట్ లు,ప్యాంట్లు అన్నిటినీ ఇంకో ముగ్గురు అసిస్టెంట్స్ ట్రాలీలో వేసేస్తున్నారు.

బిల్ కట్టడానికి కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్ళి, ప్లేయింగ్ కార్డ్స్ లా పట్టుకొచ్చిన నా క్రెడిట్ కార్డ్స్ కట్టని తీసి కౌంటర్‌లో చూపించా. వాడు దాన్లో నుండి కళ్ళు మూసుకొని ఒకటి తీసుకొని టేబుల్ మొత్తం బరికి, తిరిగి కార్డ్ ఇచ్చేసాడు. ఒక హీరో నవ్వు నవ్వి, “హుహ్…!!! ఉంచుకో” అన్నాను..!! బాషా సినిమాలోలాగా, వాడు వెంటనే నా చేతి మీద ముద్దు పెట్టి ఆనంద బాష్పాలు రాల్చాడు.

మళ్ళి సీన్ కట్ చేద్దామనుకుంటూ ఉంటే….ఎవడో మొహాన నీళ్ళు చల్లాడు….చూస్తే..నా టేబుల్ ఎదురుగా ఉన్న మా ఫ్రెండ్..! పైన ఊహించుకున్న సీన్లకి,నా ఛాతి ముందుకు ఎగిసి,నా ముందున్న టేబుల్ ని తోసి..వాడి మీద టీ పడేలా చేసిందట!!! అందుకు నీళ్ళు చల్లి కక్ష తీర్చుకున్నాడు.తేరుకొని,వెంటనే డిసైడ్ అయిపొయా… No more AMERICA…….only AMEERPET అని..!!!

అమీర్ పేట్ ఎక్కడో కనుక్కొని అక్కడికి చేరా. ప్రెసిడెంట్ లేదా ప్రైమ్మినిస్టర్ వస్తున్నాడు అన్నా కూడా అన్ని బ్యానర్లు కట్టరేమో కాని అక్కడ ప్రతి బిల్డింగ్, కోర్స్ పేర్ల బ్యానర్లతో కప్పేసి ఉంది. రోడ్ మీద నడుస్తూ వెళుతుంటే , మొహాన ఫెఢేల్..!! అని పేపర్ల కట్టతో కొట్టాడు ఒకడు. ఏంటా అని ఆ పాంఫ్లేట్‌ని చూసా. “Microsoft OS 2015 version training in 15 days” అని రాసుంది. వాట్..!!! అనుకొని రోడ్ అంతా కప్పేసిన ఆ పాంఫ్లేట్‌లని తొక్కుకుంటూ ముందుకి సాగిపోయా.

లొపలికెళ్ళి కౌన్సెలింగ్‌కి కూర్చున్నా. నా బయోడాటా అడిగాడు. మాట్లాడుతుండగా ఏదో చేతికి చీమ కుట్టినట్టు అయింది. ఏంటా..??? అని చూస్తే, ఎవడో సూదితో నా బ్లడ్ తీసుకుంటున్నాడు. భయపడకు, నీ బ్లడ్ గ్రూప్, HIV టెస్ట్స్ ఇంకా కొన్ని చెక్ చేయ్యాలి అందుకే అన్నాడు. మరో మాట మాట్లాడే లోపే, నేను పుట్టిన తేది, సమయం అడిగాడు. చెప్పి, చెయ్యి రుద్దుకొని తల పైకెత్తుతుండగా. నీ జాతకం ప్రకారం నీకు ఇంకో 5 నెలల్లో రుచిక మహా పురుషయోగం ఉంది. కొత్త ఉద్యోగంలో చేరతావు, లక్షలు సంపాదిస్తావు, సెంట్రల్‌లో షాపింగ్ చేస్తావ్. బోర్డ్ రూంలో మీటింగ్స్ ఇస్తావు. ఇంకాసేపట్లో ఈ ఇన్స్టిట్యూట్‌లో చేరతావ్. నీవి అనుకుంటున్న, నీవి కాని, ఆ పాకెట్‌లో ఉన్న పది వేలు, ఇక్కడ ఫీజుగా కట్టేస్తావ్ అన్నాడు..!!! హిప్నటైజ్ చేసినట్టు వెంటనే ఫీజు కట్టేసి కోర్స్‌లో చేరిపోయా.

—————–

అది నా క్లాస్ మొదటి రోజు…

ఒక సిక్స్ బాత్‌రూం ఫ్లాట్‌ని ఇన్స్టిట్యూట్‌ లా మలిచారు. జంతర్ మంతర్‌లా ఉన్న ఆ గదులని వెతుక్కుంటూ వెళ్తే మా క్లాస్ రూం వచ్చింది. అన్నీ నీల్ కమల్ కుర్చీలే. కాస్త తీక్షణంగా గమనిస్తే అన్నిటికి రెండే కాళ్ళు ఉన్నాయి !! ఎందుకా అనుకుంటున్నారు కదా?? ఒక కుర్చీని, మరో కుర్చీకి ఆనించి, ఆఖరి కుర్చీని గోడకి ఆనించారు. స్పేస్ మానేజ్‌మెంట్ అట..!! మెల్లిగా జనాలు రావటం మొదలెట్టారు. చూస్తుండగానే బయట క్లాస్‌ఫుల్ బోర్డ్ పెట్టారు. ఒకరి భుజాన ఒకరు చేతులేసుకొని.. చెయిర్స్‌ని, మమ్మల్ని బ్యాలెన్స్ చేసుకుంటూ కూర్చున్నాము.

కాసేపటికి ‘వస్తున్నా…వస్తున్నా’ అనుకుంటూ వి.వి.వస్తావు మాస్టర్ వచ్చేసాడు. మా ఎదురుగా పది నీల్ కమల్ కుర్చీలు ఒకదాని మీద ఒకటి వేసున్నాయి. సార్ ఒక్క ఉదుటున సోమర్‌సాల్ట్ కొట్టి టాప్‌మోస్ట్ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు . ఆ ఫీట్ చూసి క్లాస్ అంతా కరతాళధ్వనులతో మారు మ్రోగిపోయింది. లంక సభలో, రావణుడి ముందు ఆంజనేయుడు తోక చుట్టుకొని కూర్చున్న అనుభవం మాకు కలిగింది.

సార్, తను పుట్టేప్పుడు వాళ్ళ అమ్మ పడ్డ పురిటి నొప్పులని చూసి, తను పడ్డ బాధ మొదలుకొని, టామీ హిల్ఫిగర్ అండర్‌వేర్ కొనుక్కోలేకపోయాడని అమ్మాయి సంబంధం రిజెక్ట్ చేసిన బాధల వరకు చెప్పాడు. అలాంటి బాధలు మాకు ఉండకూడదని, ఇలాంటి ప్రజాసేవ చేస్తున్నాను అని విన్నవించుకున్నాడు. ఇంతలో టెంత్ ఫెయిల్ అయ్యి, కంప్యూటర్స్ రిపెయిర్, సాఫ్ట్‌వేర్ ఇన్స్టాలేషన్ చేసి, నేనూ BASIS CONSULTANTనే అని చెప్పుకునే, వాళ్ళ తమ్ముడు వచ్చి.. అన్నయ్యా… మొన్న మీరు సంబంధం చూసిన అమ్మాయి వాళ్ళ తమ్ముడు, ముందు బ్యాచ్ స్టూడెంట్ అట. మీరు మసి పూసి మారేడుకాయ, హిప్నాటిజం చేసి, డబ్బులు దొబ్బేస్తున్నారని తెలుసుకొని..సంబంధం క్యాన్సెల్ అని TV9 లో చెప్పడం ఇప్పుడే విన్నా అనేసాడు.

వెంటనే అంత ఎత్తు నుండి దూకితే.. ఈసారి అమ్మాయి తనకి కాళ్ళు విరిగాయని రిజెక్ట్ చేస్తుందేమో అనే భయంతోనేమో.. అలాగే చెయిర్స్ మీద కూర్చొని.. ఆ స్టూడెంట్ పేరు కనుక్కొని, కంపనీస్ అన్నిటికి వాడిది Black Listed Resume అని చెప్పి పంపేసేయిఅన్నాడు కోపంగా.  ఒక్కసారి కొంత మంది స్టూడెంట్స్ మొహాలపై చెమటలు పట్టడం గమనించా. తర్వాత తెలిసింది వాళ్ళందరికీ అక్కలు ఉన్నారని…!!!

———————–

తన నోటి నుండి వచ్చే ప్రతీ మాటనీ, రన్నింగ్ నోట్స్ పేరిట మాచేత పుస్తకాల్లో అచ్చు వేయించేవాడు. ఫ్లోని ఫాలో అయిపోతూ ఎన్నో సార్లు తనకి తుమ్ము వచ్చినా, దగ్గు వచ్చినా, వాటిని కూడా ఏదో స్పెల్లింగ్స్‌తో బుక్స్‌లో రాసుకొనే వాళ్ళం. ఓ.కే..సీ యూ టుమారో అంటే దాన్ని కూడా రాసుకొనేవాళ్ళం..!! బోర్డ్ మీద రంగు రంగుల స్కెచ్ పెన్స్ తో స్కేల్ పెట్టుకొని మరీ ఫ్లో-చార్ట్స్ వేసేవాడు. అంతా అయ్యాక బోర్డ్ బాటం రైట్ కార్నర్ లో “వి.వి.ఆర్ట్స్” అని గీకి గర్వంగా మాకేసి చూసేవాడు.

క్లాస్‌కి ఎంత లేట్‌గా వచ్చినా… ప్రతిరోజు నా పక్కన ఎప్పుడూ ఒకే అబ్బాయి కూర్చునేవాడు. సార్ చెప్పటం మానేసినా తెగ రాసేసేవాడు. ఏంట్రా అని అడిగితే, తను త్వరలో తీయబోయే “కప్లింగ్ మే ధడ్ ధడ్ పువ్వు” అనే సినిమాకి స్క్రిప్ట్ రాసుకుంటున్నాడట..! ‘ఛీ..ఇలాంటి వాళ్ళతోనే కదా మా అమ్మ మాట్లాడవద్దు అన్నది’ అనుకొని, తన పిల్లి కళ్ళకేసి అసహ్యంగా చూసా. కానీ…నాలో కూడా ఉన్న కళాకారుడు ఉండబట్టలేక, తనని ‘చిట్టి గారు, మీ సినిమాలో హిరోయిన్ బాగుంటుందా? లేక వ్యాంప్ బాగుంటుందా?’ అని అడిగా. ఎందుకూ? అని అడిగే లోపే  ఏం లేదు, హీరోయిన్ బాగుంటే హీరో క్యారక్టర్, వ్యాంప్ బాగుంటే విల్లన్ క్యారక్టర్ చేద్దామని అన్నా. ‘సరే తమ్ముడు’ అని తనిచ్చిన భరోసాకి.. ఒక్క సారి బాబూ చిట్టిఈఈ…… అని ఏడుస్తూ ఆలింగనం చేసుకోవాలనిపిచింది.

స్టూడెంట్స్‌లో జాబ్ కొడతామన్న ఆత్మ విశ్వాసం నింపడానికి వి.వి.గారు ఎంచుకున్న మార్గం అమోఘం. క్లాస్ జరుగుతుండగా, సార్‌కి ఒక సారి ‘సై…సర సర సై…సై…’ అనే రింగ్ టోన్ తో ఒక కాల్ వచ్చింది. క్లాస్ లోనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసి ‘ఆహ్..సుధాకర్..చెప్పు…ఎక్కడ..? ఏంటీ.. ఆకుపంచర్ M.N.C లో జాబ్ కొట్టావా.. వావ్.. జీతం నెలకి నాలుగు లక్షలా.!! వెంటనే Honaluluలో ఆన్ సైట్ ప్లేస్మెంట్ ఆహ్.!! అబ్బే.. నాదేముంది చెప్పు.అంతా నీ హార్డ్ వర్క్ వల్లే. ఉంటా మరి’ అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసి, స్టూడెంట్స్ కేసి చూడగానే….

ఆర్. నారాయణ మూర్తి దేశభక్తి సినిమా తీసి… దానిలో వంద మంది తెల్లదొరల తలలు, ఒకే ఉదుటున నరికేసాక.. ఎలాగైతే పూనకం వచ్చినట్టు ఊగిపోతాడో, అలా ఊగుతున్నారు స్టూడెంట్స్‌ అంతా. అంతదాకా స్క్రిప్ట్ రాసుకుంటున్న చిట్టికి ఎమైందో ఎమో కానీ, ఒక్కసారిగా లేచి.. “సా..ర్.. Interviewలు పెట్టండి సా..ర్.. వెంటనే పెట్టండి సార్..ప్లీజ్..తల.. తల.. తల పగిలిపోయేలా..నరాలు చిట్లిపోయేలా ఉన్నాయి సార్.” అంటూ..ఊగిపోతున్నాడు. చేతిలో చార్మీ ఫొటో పెడితే కాని తగ్గలేదు ఆ పూనకం.

తర్వాత ఎప్పుడో కనుక్కుంటే తెలిసింది.. ఆ సుధాకర్ కాల్, గత మూడేళ్ళుగా ప్రతి బ్యాచ్ లో వస్తుందని. ఆ చేసేది కుడా ఎవరో కాదు, వాళ్ళ తమ్ముడైన Basis Consultanటే అని

(కొన్ని రోజుల తర్వాత)

ఇప్పటిలో ఉద్యొగం రాదు అని సార్ అనుకున్న నాకూ, చిట్టికే అందరికన్నా ముందు ఉద్యోగాలు వచ్చేసాయి. కృతజ్ఞతా భావంతో సార్‌కి పూలు, పండ్లు పళ్ళెంలో తీసుకెళ్ళాం. ఎక్కడ గురుదక్షిణగా తన బొటన వేలు అడుగుతాడో..!!! అని చిట్టి తన రెండు చేతులకు కట్లు కట్టుకొని వచ్చాడు. సార్‌కి బొట్టు పెట్టి, సంభావన సమర్పించుకున్నాం ఇద్దరం. మమ్మల్ని చూసి సార్‌కి కలిగిన గురువోత్సాహం చూసి మా కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి.

అదే అనందంతో తిరిగి వెళ్తూ… అక్కడే ఉన్న ఒక స్టూడెంట్‌ని పిలిచి.. ఎగతాళిగా ఏంటి ఇంకా.. సుధాకర్ కాల్స్ వస్తున్నాయా క్లాస్ లో? అన్నాం.

వస్తున్నాయండి…  కానీ సుధాకర్ పేరు మీద కాదు. పవన్ లేదా చిట్టి పేర్ల మీద… అన్నాడు..!!!!!!!!


గమనిక: పై పోస్ట్‌లో ఏవన్నా తెలుగు తప్పులు ఉండిన మా తెలుగు మాస్టర్‌ని… అనువాద తప్పులు కాని, అచ్చు తప్పులు కాని ఉండిన, ఈ పోస్ట్‌ని తెలుగులోకి తర్జుమా చేసి, నాకు ఎంతగానో సహాయపడిన నా స్నేహితుడు  పప్పు ని తిట్టుకోగలరు.

– విట్టి(పవన్)

 

కౌసల్యా సుప్రజా రామా పూర్వా సంధ్యా… (వాల్యూం 22… సోనీ టీ.వీ)

ఉదయాన్నే కోడి కూసే టైంలో ఈ సౌండ్ వస్తే బాగుంటుంది. కానీ నేను లేచేసరికి సదరు ఆ కోడిని సుగుణ చికెన్ సెంటర్ వాడు పట్టి చికెన్ బిర్యాని కోసం వేలాడదీసే టైంలో ఈ సౌండ్ వచ్చేసరికి ఒక్కసారి ఆశ్చర్యపోయి గోడ వైపుకి చూసా.

సమయం ఉదయం 10 గం. 45 ని. ( అది పాత రోజుల్లో దూరదర్శన్ వారి టెలిస్కూల్లో మాస్టారు చెప్పిన 1+1 =2 లెక్కకి పిల్లలు జేజేలు పలికే టైం)

నేను లేచే టైంకి వేంకటేశ్వర సుప్రభాతం వినేసరికి ఈరోజు బాగా కలిసివస్తుంది అని ఫిక్స్ అయిపోయి నెస్కెఫి కాఫీ కోసం వంట రూం వైపుకి నా దిశను నిర్దేశించుకుని అటు వైపు వెళ్ళటం స్టార్ట్ చేసా.

ఇంతలో రోడ్ నుంచీ ఒక అరుపు. “లుంగీలమ్మా లుంగీలు… పాత లుంగీలు కొంటాం… కొత్త లుంగీలు ఇస్తాం… 5 లుంగీలు కొన్నవారికి ఒక మొలతాడు ఫ్రీ.” అని.

ఈ అరుపు వినగానే నా మొహంలో ఏదో తెలియని ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకొంది. వంట రూంలో ఉన్న కత్తిని తీసుకొని వాడి వైపుకి అరుస్తూ పరిగెత్తాను.

లుంగీవాడు అరిచిన అరుపు విన్నమా అమ్మ నన్ను ఆపటానికి వెంటనే రిమోట్ సహకారంతో ఓంకార్ ఛాలెంజ్ 3 ప్రోగ్రాం ఆన్ చేసింది. వెంటనే నాకు భయం వేసి కత్తిని కింద పడేసి దేవుడి రూంకి వెళ్ళి ఆంజనేయ దండకం చదవటం స్టార్ట్ చేసాను.

అమ్మ నా దగ్గరికి వచ్చి “ఎందుకురా నీకు లుంగీ అన్నా, లుంగీ అమ్మేవాడన్నా అంత కోపం? నేను నీకు అమ్మని మాత్రమే కాదురా, నీకు మమ్మీని కూడా నేనేరా. నాకు చెప్పు ఆ విషాదమైన ఫ్ల్యాష్‌బ్యాక్” అని అడిగింది.

నేను ఇంక అమ్మకి నా ఫ్ల్యాష్‌బ్యాక్ చెప్పాలని డిసైడ్ అయ్యాను.

అది 2002 సం|| [మంచి ఫ్యాన్సీ నంబర్ కదా… రివర్స్‌లో చదివినా అదే]

అబ్బాయిలంతా కుమార్ షర్ట్స్, చందన బ్రదర్స్‌లో 1.2 మీటర్స్ క్లాత్ కొనుక్కొని ట్రౌషర్స్ కుట్టించుకుని కాలేజ్‌కి నంది 200 పేజెస్ బుక్కులతో వెళ్ళే రోజులు, అమ్మాయిలందరూ అమ్మతో “ఈవినింగ్ త్వరగా 5’ O క్లాక్‌కి ఇంటికి వచ్చేస్తాను తర్వాత ఇద్దరం కలిసి సాయి బాబా గుడికి వెళ్ళి వచ్చి దూర్‌దర్శన్‌లో ఋతురాగాలు సీరియల్ చూద్దాం” అని చెప్పే రోజుల్లో…

ఒంటి మీద: రెడ్ షర్ట్ [చారలు], యెల్లో ప్యాంట్, రెడ్ యాక్షన్ షూస్ (ఎర్రగడ్డ మాల్ లో కొన్నది)

మొబిలిటీ: అట్లాస్ సైకిల్ [గాలి ఫుల్‌గా ఉంది]

యాక్సెసరీస్: కోకో కోలా టిన్ [15 రుపీస్ మాత్రమే 300 ml]

ఒంటి మీద అప్ప్లై చేసిన ఐటంస్మొహానికి పాండ్స్ పౌడర్, బుగ్గకి ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ

(ముఖ్య గమనిక: అప్పటికి ఫెయిర్ ఎండ్ హ్యాండ్‌సమ్ రిలీస్ కాలేదు)

ఈ పిట్టల దొర వేషం వేస్తే అమ్మాయిలు పడతారని పాములకి పామిస్ట్రీ చెప్పే పండిట్ కుక్కుటేశ్వర రావు గారికి ఒక 1,116లు సమర్పిస్తే చెప్పారు. ఇదే వేషంలో కాలేజ్‌కి రోజూ వెళ్ళేవాడిని.

గాల్ ఫ్రెండ్ కోసం పిట్టల దొర వేషంలో ట్రై చేస్తూ ఒక 2 ఏళ్ళు అయిపోయింది. అయినా కూడా బతుక్కి సింగల్ ఎండ్ రెడీ టు మింగిల్ అనే ట్యాగ్ అతుక్కునే ఉంది. కాకపోతే ఈ వేషం వల్ల కొన్ని లాభాలు కూడా ఉన్నాయి.

లాభం 1:

మా అపార్ట్‌మెంట్స్ పిల్లలంతా లాస్ట్ 2 ఇయర్స్ నుంచీ ఏడవకుండా అన్నం తినేవారంట.

లాభం 2:

ప్రతీ సంవత్సరం దసరా రోజు నేను ఈ డ్రెస్‌లో బయటకు వెళ్ళగానే మా అపార్ట్‌మెంట్స్ వారు బెస్ట్ ఫ్యాన్సీ డ్రెస్ అవార్డుగా లిఫ్‌కో ఇంగ్లీష్–తెలుగు డిక్షనరీ, ర్యాపిడెక్స్ స్పోకెన్ ఇంగ్లీష్ బుక్ మా ఇంట్లో ఇచ్చి వెళ్ళేవారంట.

లాభం 3:

మా ఏరియాలో కుక్కల జనాభా ఎంత ఉందో మునిసిపాలిటీ వాళ్ళకి, వెటరినరీ డాక్టర్స్‌కి అర్ధం అయ్యింది.

1st ఇయర్‌లో లైన్ వేసిన నాగలక్ష్మి ఏమో… బైక్ ఉన్న సుబ్బు గాడి మీద పగబట్టింది…. సారీ మనసుపడింది.

2nd ఇయర్‌లో లవ్ చేసిన కె.జ్యోతి నన్ను మూస్కో అనేసి ఉమా మహేష్ గాడితో ఉస్కో అనేసింది.

ఇంటి దగ్గర ఉన్న పాప పి.సుశీల ఏమో వాళ్ళ డాడీకి  ట్రాన్స్ ఫర్ అయ్యేసరికి లాస్ట్ మూమెంట్లో “దేవుడు నాకు నీ రూపంలో ఒక మంచి బ్రదర్‌ని ఇచ్చాడు” అని చెప్పి ఆ మంత్‌లో హీనా హెర్బల్ బ్యూటీ పార్లర్ వాళ్ళ దగ్గర పెడిక్యూర్, మ్యానిక్యూర్, నేచర్‌క్యూర్ చేసుకొని అప్పు పెట్టి మరీ పల్లె ప్రగతి బస్ ఎక్కి వెళ్ళిపోయింది.(తరువాత ఆ బ్యూటీ పార్లర్ అప్పు బ్రదర్‌గా నేను తీర్చాను అనే విషయం అందరికి తెలిసినదే అయినా మళ్ళీ తెలియజేస్తున్నా).

అయినా సరే, పాసిటివ్ యాటిట్యూడ్‌తో ముందుకు వెళ్దాం అని డిసైడ్ చేసుకొని ఒక రోజు నేను ఇంట్లో “హౌ టు డ్రా లైన్స్ టు గాల్స్ (అమ్మాయిలకి లైన్ వెయ్యడం ఎలా?) అనే టాపిక్ మీద ప్రాజెక్ట్ రిపోర్ట్ ప్రిపేర్ చేసుకుంటూ ఉంటే, అమ్మ వచ్చి, నా కోసం మా ఇంటి సందు చివర ఉన్న నాగరాజు ప్రొవిషన్ షాప్ ఓనర్ స్వీట్ పొట్లం పట్టుకొని వచ్చారు అని చెప్పింది.

నేను హాల్‌లోకి వెళ్ళగానే ప్రొవిషన్ షాప్ అతను “సార్, మీరు ఈ 2 ఇయర్స్‌లో మా షాప్‌లో కొన్న పాండ్స్ పౌడర్‌తో మా కొడుకుని అమెరికాలో లోన్ లేకుండా ఎం.ఎస్ చదివించా. నెక్స్ట్ 1 ఇయర్ కూడా అదే పిట్టల దొర వేషం వేస్తే మా అమ్మాయికి పెళ్ళి చెయ్యాలని అనుకుంటున్నా” అని చెప్పి స్వీట్ డబ్బా నా చేతిలో పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ అవమానాన్ని తట్టుకోలేక నేను పాండ్స్ పౌడర్ పూసుకోవటం మానేసి ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ మీద కాన్సెంట్రేషన్ పెంచాను. యాడ్‌లో చెప్పినట్టు ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ 1-వీక్ ఛాలెంజ్ ట్రై చేస్తూ డెయిలీ ఒక 3 కేజిస్ ఆఫ్ ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ అప్ప్లై చెయ్యటం స్టార్ట్ చేసాను. అది స్టార్ట్ చేసిన వీక్‌లో నన్ను చూడటానికి కాలనీ మొత్తం వచ్చేది. నేనేమో ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ అప్ప్లై చెయ్యటం వల్ల నన్ను చూడటానికి వచ్చారని అనుకునేవాణ్ణి. కానీ మా పక్కింటి గురవరాజు గారు వాళ్ళ పిల్లలతో “చెప్పానా స్నో వరల్డ్‌కెళ్ళి 300 రుపీస్ పెట్టి టికెట్ కొన్నా కూడా అక్కడ మనుషులు ఇంత తెల్లగా ఉండరు, పైగా ఇది మాట్లాడుతుంది కూడా, ఇప్పుడు దీనిని చూసి మిగిలిపోయిన డబ్బుతో మీకు పారడైస్‌లో బిర్యాని పెట్టిస్తా” అని చెప్పి నా వైపుకి తిరిగి “సార్, మీరు రేపు కూడా ఇలానే ఉంటే మా ఆఫీస్ వాళ్ళు ఒక బస్ వేసుకొని పిక్నిక్‌కి ఇక్కడికి వస్తారంట. వాళ్ళు ఫ్రీగా వస్తే ఫ్రీజర్‌లో కూడా దొంగా పోలీస్ ఆట ఆడుకుంటారు. కాబట్టీ, నేను 5 రుపీస్ టికెట్ పెడతాను. టికెట్ మరీ తక్కువ అనుకోవద్దు. చచ్చినోడి తద్దినానికి వచ్చిందే సంభావన. ఈ మాటతో నేను ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీని కాశీలో వదిలేసా.

ఇంక యాక్షన్ రెడ్ షూస్ విషయానికి వస్తే స్వయం కృషిలో చిరంజీవిలా అప్పుడప్పుడు దానికి రిపెయిర్ వర్క్స్ చేసుకుంటూ యూజ్ చేసుకుంటున్నా. కోకో కోలా టిన్ విషయానికి వస్తే ఎవ్రీ డే 15రూ ఇన్వెస్ట్ చేసే అంత పాకెట్ మనీ మా నాన్న ఇవ్వటం లేదు. పాకెట్ మనీ పెంచు అని అడిగితే పాకెట్ లేని ట్రౌషర్స్ రెండు కొనిస్తా అని చెప్పి నా వైపుకి చూసి వ్వె వ్వె వ్వె అనేసి ఆఫీస్‌కి వెళ్తున్నాడు.

పోనీ, ప్రేమికుల రోజు సినిమా స్ఫూర్తితో ఆన్‌లైన్‌లో ట్రై చేద్దామంటే ఆ రోజుల్లో బ్రౌజింగ్ చెయ్యాలంటే గంటకి 60 రుపీస్ ఖర్చు పెట్టాలి. అయినా సరే, ఇంట్లో ఉన్న పాత స్టీల్ సమాన్లు అమ్మి ఒక 2 గంటలు చాట్ చేస్తే అందరూ నా లాంటి వాళ్ళే తగిలారు. ఐ యాం హంటింగ్ ఫర్ గాల్స్, హ్యావ్ ఎ నైస్ డే, టేక్ కేర్, నీకు ఎవరైనా పరిచయం అయితే నాకు కూడా పరిచయం చెయ్యి, నా గురుంచి గొప్పగా చెప్పు అని చెప్పే వళ్ళే, అలా ఉన్న డబ్బులతో భొగీ పండగ చేసుకున్నాను (అదే తగలెట్టాను). ఇంకో 2 గంటలు బ్రౌజ్ చేద్దామా అంటే ఇంట్లో స్టీల్ సమాన్లు కూడా అయిపోయాయి.

సరేలే, ఎందుకు గాల్ ఫ్రెండ్ కోసం ట్రై చేసి టైం వేస్ట్ చేసుకోవటం. ఇక చాలు అనుకుంటూ నా రెండు నేత్రాలని కెరీర్ మీద లగ్నం చేద్దామని డిసైడ్ చేసుకొని నా బుల్లి, బుజ్జి కోరికకు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టేసాను.

సీన్ కట్ చేస్తే…

అది వాసెలైన్ పూసుకునే కాలం నుంచి షవర్ టు షవర్ పౌడర్ కొన్నుక్కునే కాలానికి ఛేంజ్ అవుతూ ఉండే సీజన్. [వింటర్ టు సమ్మర్ అన్నమాట అర్థం చేసుకోరూ]

 

నేను అట్లాస్ సైకిల్‌లో కాలెజీకి రీచ్ అయ్యాను. ఫ్రెండ్ శివతో కూర్చొని ఎగ్జాంలో వచ్చే 8 మార్క్స్ ఇంపార్టెంట్ క్వషన్స్ గురించి డిస్కస్ చేస్తున్న టైంలో…

ఒక మెరుపు మెరిసింది…

ఒక ఉరుము ఉరిమింది…

ఒక అల ఎగిసింది…

గుడి గంటలు నువ్వా!! నేనా!! అన్నట్టు తన్నుకుంటున్నాయి.

కాలేజీలో ఉన్న పూలు కింద రాలటం లేదుగాని, ఒక అమ్మాయి ప్రేమ దేశంలో టబూలా, పోకిరిలో ఇలియానాలా, తొలి ప్రేమలో కీర్తి రెడ్డి లాగా అడుగులు వేస్తూ వచ్చింది.

బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌లో “కనులు తెరిచినా కన్నె పిల్ల, కనులు మూసిన కన్నె పిల్ల” అని ప్రేమ దేశంలో పాట విండోస్ మీడియా ప్లేయర్‌లో రన్ అవుతూ రిపీట్ ఆప్షన్‌లో పెట్టి ప్లే చేస్తున్న ఫీలింగ్.

ఆ పిల్ల అడుగు పెడితే కాళ్ళు కందిపోతాయేమో అనుకున్నా, కానీ కంది పోలేదు.

వెనుకనుంచీ గులాబీ పూలు, మల్లె పూలు పడతాయేమో ఆ పిల్ల మీద అనుకుంటే అసలు చెట్లే లేవు.

ఎవరైనా “ధర్మం తల్లీ…” అంటూ వస్తే ఒక 10 రుపీస్ వేస్తుందేమో అనుకున్నా… కానీ ఆ రోజు బెగ్గర్స్ అంతా స్ట్రైక్ అంట.

పోనీ, నా దగ్గరికి వచ్చి “హెల్లో మిమ్మల్నే, లైబ్రరీకి దారెటు?” అని అడుగుతుందేమో అని ఎక్స్‌పెక్ట్ చేసా… అది కూడా చెయ్యలేదు.

ఎక్కడ తప్పు జరిగిందబ్బా అంటూ ఆలోచించా… అప్పుడు అర్ధం అయ్యింది, తప్పు నాది కాదు, ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచీ క్రమం తప్పకుండా తెలుగు సినిమాలు చూసిన ఎఫెక్ట్ ఇది.

ఇవి ఏవీ జరగలేదు… కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం. ఇన్ని రోజుల నా వెయిటింగ్ ఈ అమ్మాయి కోసమే అని.

ఎముక దొరికిన కుక్కలా, తేనె తాగిన ఎలుగు బంటిలా, అరటి గెల దొరికిన ఏనుగులా, తోక తొక్కించుకున్న కోతిలా ఉరకలేస్తూ సంతోషంగా నాలో నేనే డాన్స్ చేసుకున్నా.

డిసైడ్ అయిపోయాను మళ్ళీ పాండ్స్ పౌడర్, ఫెయిర్ ఎండ్ లవ్లీ, యాక్షన్ షూస్ ఇవన్నీ బయటకి రావాల్సిన టైం వచ్చింది అని…

ఈ సారి మాత్రం ఈ అమ్మాయిని వదలకూడదు… సింగిల్ నుంచీ కమిట్టెడ్ అయిపోవాలని డిసైడ్ అయ్యాను. ఒక్క సారి కమ్మిట్ అయితే నా మాట నేనే వింటా ఎందుకంటే ఇంకెవ్వరూ నా మాట వినరు కాబట్టీ.

సో, నెక్స్ట్ డే కాలేజీకి పిట్టల దొర వేషంలో వెళ్ళాను. ఆ అమ్మాయి కోసం ఎదురు చూసాను. ఆ అమ్మాయి ఎప్పటిలాగే టబులా నడుచుకుంటూ క్లాస్‌లోకి వెళ్ళింది.(ఇక్కడ రీడర్స్‌కి ఒక మనవి, ప్రతీసారి టబులా నడుస్తుందా అని అనుకునేవారు నా కళ్ళతో చూడండి.)

క్లాస్ బయట నేను, రైల్వే్‌స్టేషన్‌లో ఆగిపోయిన ట్రైన్‌లా, బేకరీ క్లోసింగ్ టైంకి మిగిలిపోయిన వెజ్ పఫ్‌లా, హైవే మీద పంక్చర్ అయిపోయిన లరీలా, క్యాష్ లేని ఏ.టీ.ఎం కౌంటర్ దగ్గర వెయిట్ చేస్తున్న కస్టమర్‌లా వెయిట్ చేస్తూ ఉన్నాను.

టింగ్… టింగ్… టింగ్… టింగ్…. టింగ్… టింగ్….

లంచ్ బెల్లు కొట్టారు…

ఆ అమ్మాయి బయటకు వచ్చింది. రాగానే గడ్డి పీక్కుంటూ నేనేదో బిజీగా ఉన్నట్టు యాక్ట్ చెయ్యటం స్టార్ట్ చేసాను.

కానీ, ఆ అమ్మాయి నా దగ్గరికి వచ్చింది. గుండె హైవేలో వెళ్తున్న వోల్వో బస్సు్‌లా, ఊడిపోయిన బల్లి తోకలా కొట్టుకోవటం స్టార్ట్ అయ్యింది.

ఇంకా దగ్గరికి వచ్చేసింది. చెంప ఛెళ్ళుమనిపిస్తుందేమో అనుకున్నా కానీ,

అమ్మాయి: హెల్లో, నా పేరు అనూష, నేను మీతో కొంచెం పర్సనల్‌గా మాట్లాడాలి.

నేను: ఆ చెప్పండి…

అనూష: మీరు తప్పుగా అనుకోను అంటే నేను ఒక విషయం చెప్పాలి.

నేను: నేనా…!!! తప్పుగానా… లేదండీ చెప్పండి.

అనూష ఒక లెటర్ బయటికి తీసింది, లెటర్ అంటే అదేనండీ, ఒక వైట్ పేపర్‌లో బ్లాక్ పెన్‌తో రాసి ఉంటుంది. అదే…

లెటర్ తీసిన అనూష: ఈ లెటర్ తీసుకోండి. నైట్ ఇంటికి వెళ్ళిన తరువాత తీరికగా లుంగీ కట్టుకొని మరీ చదువుకోండి. చదివిన తరువాత మీ ఫీలింగ్స్ ఏమిటో నాకు రేపు చెప్పండి. కానీ ఒక కండీషన్. ఈ లెటర్ చదివిన తరువాత మ్యాటర్ నచ్చినా, నచ్చక పోయినా ఇలానే నాతో ఫ్రెండ్‌గా కంటిన్యూ అవ్వాలి. నో హార్డ్ ఫీలింగ్స్.  ఓ.కే నా?

లెటర్ చూసిన నేను బ్రీత్‌లెస్ సాంగ్‌లో శంకర్ మహదేవన్‌లా: లెటరా!!! నాకా!!! ఓ.కే ఆ!!! ఫీలింగ్సా… హార్డ్ ఆ… లేదు, అని పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడి లెటర్ తీసుకొని బెస్ట్ రన్నర్ ఆఫ్ ద ఇయర్‌లాగా పరిగెత్తుకుంటూ ఇంటికి వెళ్ళీ పోయా.

తరువాత అర్ధం అయ్యింది నా అట్లాస్ సైకిల్ మర్చిపోయాను అనేసి. సరేలే ఇక్కడ సైకిల్ ఇంపార్టెంట్ కాదు ఇప్పుడు. చేతిలో ఉన్న లెటర్‌లో కంటెంట్ ముఖ్యం అనుకున్నా.

ఇంటికి చేరగానే ‘తమ్ముడు’లో పవన్ కళ్యాణ్‌లా “ఏదోలా ఉందీవేళ నాలో” అని పాట పాడుకోవటం,  పిచ్చిగా అరవటం, డ్యాన్స్ చెయ్యటం లాంటివి చేసాను.

లెటర్ చదవాలని అనిపిస్తున్నా అనూష నైట్ తీరికగా లుంగీ కట్టుకొని చదవమంది కాబట్టీ నైట్ ఎప్పుడు అవుతుందా, లుంగీ ఎప్పుడు కట్టుకుందామా అని తేలు కుట్టిన దొంగలా, సాలరీ హైక్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్న ఐ.టీ ఎంప్లాయీలా, స్టడీ వీసా కోసం చెన్నైలో యూ.ఎస్ ఎంబస్సీ దగ్గర వెయిట్ చేస్తున్న స్టూడెంట్‌లా వెయిట్ చేస్తూ ఉన్న్నా.

 

నైట్ 10:00 అయ్యింది. మా నాన్న టీ.వీలో హెడ్‌లైన్స్ చూస్తూ నన్ను బాగా చదువుకో, చదువుకోక పోతే ఫ్యూచర్ ఎలా ఉంటుంది అనే ఒక చిన్న పాయింట్ తీసుకొని 1 గంట అనర్గళంగా ఉపన్యాసం ఇచ్చి లాగౌట్ అయ్యారు.

లెటర్ ఓపెన్ చేసే టైం దగ్గరికి వచ్చేసింది. బాత్‌రూంలో దేవుడికి పూజలు చేసుకొని, ఆల్ ద బెస్ట్ అని మనసులో నాకు నేను చెప్పుకోవటం స్టార్ట్ చేసా (ఇక్కడ ఒక చిన్న విషయం.. బాత్‌రూంలో ఎందుకు పూజ అని డౌట్ ఉన్నవారికి నేను చెప్పేది ఏమనగా, అక్కడ నేను చాలా టెన్షన్‌లో ఉండటం వల్ల నేను ఏమి చేస్తున్నానో కూడా అర్ధం కావటం లేదు. నెక్స్ట్ టైం పూజ గది లోనే చేస్తాను అని సభాముఖంగా ప్రమాణం చేస్తున్నా.)

లెటర్ ఓపెన్ చెయ్యగానే : “ఓం వేంకటేశాయ నమః” అని ఉంది…

మా అనూషకి ఎంత భక్తో అని అనుకుంటూ చదివాను.

“కౌసల్యా సుప్రజా రామా…” అనే శ్లోకం ఉంది.

కిందకి వచ్చాను: ఈ ఉత్తరం చదివిన వెంటనే మీరు కూడా ఇలాంటి ఉత్తరాలు ఒక పది రాసి మరో పది మందికి అందజేయగలరు. మీరు చెయ్యని యెడల, మీ తల 100 పీసెస్ అయిపోయి రైతు బాజార్‌లో అమ్మేస్తారు లేకపోతే 200 చెక్కలు అయిపోయి మా ఇంటి కప్‌బోర్డ్స్‌కి యూజ్ అయిపోతావు. చేసిన యెడల అదృష్టం దరిద్రం పట్టుకున్నట్టు పట్టుకుంటుంది.

అంతే… కళ్ళు తిరిగాయి, ముక్కు అరిగింది, మనసు కరిగింది, హార్ట్ జారింది, బుర్ర బరువెక్కింది, లవ్ లెటర్ ఏమో అనుకున్న నాకు ఫుల్ డిసప్పాయింట్‌మెంట్ ఎదురైంది. సరేలే, రేపు అనూషని కాలేజీలో అడుగుదాంలే అనుకున్నా.

నెక్స్ట్ డే కాలేజీకి వెళ్ళే టైంకి మా ఫ్రెండ్ కిరణ్ గాడితో అనూష కనిపించింది.

వాడికి కూడా లెటర్ ఇస్తూ నాకు కొట్టిన సేమ్ డైలాగ్స్ కొట్టింది. ఏమీ అనుకోకు, ఫీల్ అవ్వకూడదు అంటూ. కిరణ్ గాడు పాపం ఆనంద పడిపోతూ తీసుకొని నా దగ్గరకి వచ్చి డాన్స్ చేసాడు.

“పిచ్చివాడా, అమాయకుడా, నైట్ 11:30కి తీరికగా లుంగీ కట్టుకొని చదువుకునేటప్పుడు తెలుస్తుందిలే నీకు” అని మనసులో అనుకుంటూ అవుట్సైడ్‌కి మాత్రం “హుర్రే… పార్టీ మామా” అని అరిచాను.

ఈ ఫ్లాష్‌బ్యాక్ అంతా విన్న మా అమ్మ నాతో: ఇంత విషాదం మనసులో పెట్టుకొని, నీ మమ్మీకి కూడా ఇన్నాళ్ళూ చెప్పవా రా!! నేను మా కిట్టీ పార్టీ మెంబర్స్‌తో మాట్లాడి మన ప్రధాన మంత్రి మన్మోహన్ సింగ్‌కి చెప్పి లుంగీలను బ్యాన్ చేయిస్తాఆక్స్‌ఫోర్డ్ యూనివర్సిటీకి రాసి లుంగీ అనే పదం డిక్షనరీలో లేకుండా చేస్తా. ఇదే నా ప్రతిఙ అని ఏదో చెప్పబోయింది.

ఇంతలో నాన్న ఇంటికి వచ్చి “ఏమేవ్… ఆఫీస్‌లో ఇవ్వాళ పని లేదు, అందుకే ఇంటికి వచ్చేసా, సరేగానీ, కొంచెం ఆ బెడ్‌రూంలో కొక్కీకి తగిలించిన లుంగీ పట్టుకొని రా.” అనేసరికి నేను మా అమ్మ ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకోవటమే మిగిలింది.

——- Rockesh

Feb 032012
 

చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు ఎప్పుడూ తలుచుకుంటూనే ఉంటాం. “ముందు గీసిన గుండు కన్నా తర్వాత గీసిన గడ్డం త్వరగా పెరుగుతుంది” అన్నట్టుగా… కాలం గడిచే కొద్దీ అభివృధ్ధి అంచనాలకు మించి చోటు చేసుకుంటోంది. అయితే ఈ ఆధునిక పోకడ వెర్రి తలలు వేస్తే…

ఫర్ ఎగ్జాంపుల్: మనుషుల మధ్య సత్సంబంధాలను కాలరాస్తూ… స్నేహితులతో గడిపే సమయాన్ని మింగేస్తూ… నన్ను చూడు నా అందం చూడు అన్నట్టు రకరకాల రంగులను చూపించే ప్రసార సాధనం టీ.వీల గురించే మాట్లాడుకుందాం.

ఒకప్పుడు టీ.వీలో ఒక్కటే ఛానెల్… అదే “దూరదర్శన్”. గ్రామదర్శిని, పసందైన పందుల పెంపకం, ముద్దొచ్చే నిండు జీవితానికి రెండు చుక్కలు పోలియో యాడ్స్, టెలిస్కూలు, ఆదివారం సినిమా, దానికి ముందు తప్పిపోయిన వారి ప్రకటనలు. ఇలా ముచ్చటగా సాగేవి. ఐతే, గొంగళి పురుగు “గుడ్డు…లార్వా…ప్యూపా…గొంగళి” జీవితచక్రం లాగ… దూరదర్శన్ నుండి రూపాంతరం చెంది కేబుల్ టీ.వీ వచ్చినప్పటి నుండి దిక్కుమాలిన వాణిజ్య వేషాలు ఎక్కువైపోయాయి.

“అరేరే… సారి బాబూ… చూసుకోకుండా కాఫీ నీ మీద ఒలికింది..”

“ఫరవాలేదండీ… చూసుకోకుండానే కదా పడింది…”

“ఆహా… చిన్న కుర్రాడైనా ఎంత సంస్కారం!!!”

ఇంత వరకు బాగానే ఉంది… కాని…కొబ్బరి చట్నీని ఎండిపోయిన గొబ్బెమ్మలతో గార్నిష్ చేసినట్టు…

“ఎందుకుండదూ… వాళ్ళింట్ళో XXX సోప్ తో బట్టలు ఉతుకుతారు మరి!” అని అన్నప్పుడు సగటు ప్రేక్షకుడి కోపానికి తన సొంత జుట్టు బలి కాక తప్పదు!

అన్నట్టు జుట్టు అంటే గుర్తొచ్చింది… ఇంకో జుగుప్స కలిగించే సన్నివేశాన్ని మీకు వివరించాలి… ఒక మహిళ తన కొడుకుని ఒళ్ళో కూర్చోపెట్టుకుని పాత ఫోటోలు చూపిస్తూ ఉంటుంది..

“అమ్మా… ఈ ఫోటో లో ఉన్నదెవరు?”

“మీ నాన్నగారు బాబు…”

” ఔనా …!!! మరి మనతో పాటు ఉంటాడే… ఆ గుండు గాడు ఎవడు?” అనగానే పక్కనే ఉన్న ఆ వెర్రి తండ్రి గుండు గోక్కుంటూ నిస్సహాయంగా నిలబడ్డాడు. మరునిమిషంలో ముఖంలో కేవలం కళ్ళు, ముక్కు మాత్రమే కనపడుతూ మిగతా అన్ని చోట్లా విపరీతమైన జుట్టుతో ఓ వ్యక్తి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. “ఎవడు చెప్పాడు రా, భారతదేశంలో అటవీసంపద తరిగిపోతోందని… వాడి ముఖంలో కనపడుతోంది చూడు” అని నా గుండె, తనను తాను బాదుకుంటూ నాతో చెప్పింది. ఫలానా నూనె వాడండి… ఫోను చెయ్యండి, కొనుక్కోండి ధర కేవలం రూ.1999/- మాత్రమే… అని చెప్తుంటే, ఇదేదో ధర తక్కువ దురదెక్కువ కేసులా అనిపించింది..

అసలు ఈ టెలీషాపింగ్ వ్యవహారం, దిగుమతి చేసుకున్న మతి లేని విషయమని తెలియజేయటానికి మరొక్క ఉదాహరణ…

తెల్లవాడు ఒకడు బబ్బుల్ గమ్ము నములుతున్నట్టు ఉండి.. పెదాలు ఒకలా కదులుతుంటే మాట మరోలా వస్తూ ఉంటుంది.

“ఒకప్పుడు నేను చాలా లావుగా ఉండే వాడిని. ఇంటి గుమ్మం పట్టేది కాదు. భయమేసి జిమ్‌లో జాయిన్ అయ్యాను. అతిగా చెమట పట్టటం వల్ల అందరూ నన్ను చెమట రాజా చెమట రాజా అని పిలిచేవారు. నా గాళ్ ఫ్రెండు కూడా నన్ను వదిలేసింది. ఆ నిమిషం నా జీవితంలోకి Ab Roller వచ్చింది. నమ్మలేకపోయాను. చుక్క చెమట లేకుండా కొవ్వు కరుగుతోంది. ఇప్పుడు నా కొత్త గాళ్ ఫ్రెండుకి ముచ్చమటలు పట్టిస్తున్నా హిహ్హిహ్హి… థాంక్స్ టు Ab Roller…” అంటూ చెప్పటం పూర్తైపోయినా పాపం పెదవులు మాత్రం కదులుతూనే ఉన్నాయి సోగ్గాడికి. ముందు చొక్కా వేసుకో చెమట రాజా… అని ఆ చవటకి చెప్పాలనిపించింది!

అరే… ఎందుకు ఇలా యాడ్స్‌కి ఇంత నిడివిని ఇస్తున్నారు!!! మంచి కార్యక్రమాలు, సీరియల్స్ రన్ చేయటానికి కథలు లేవా ? పోనీ పాత వాటినే రిమేక్ చేయచ్చుగా అని అనుకుంటున్న నాకు… నా లోపలున్న నేను నాతో… “ఒరేయ్… హుష్షూ హుష్షూ… నీ మాటలు కానీ ఏదో ఒక టీవీ చానల్ ఓనరో లేక రియాలిటీ షో యాంకరో విన్నారంటే జంగిల్ బుక్ కార్యక్రమం మొదలుపెట్టేసి ఒకడు మోగ్లీ పాత్రను, మరొకడు వాడి చెడ్డీ పాత్రనూ పోషించేస్తూ… చెడ్డీ పెహెన్‌కె ఫూల్ ఖిలా హై ఫూల్ ఖిలా హై అని ఊడలు పట్టుకుని చెట్టు మీదనుండీ మరో చెట్టు మీదకి దూకుతూ స్టెప్ ఆఫ్ ద డే అవార్డ్ ఎవరికి ఇస్తారో చెప్పండి మా…ష్టా….ర్ర్ర్ర్ర్ర్ర్ర్ర్ అని అడుగుతూంటే చూడగలవా” అని వార్నింగ్ ఇచ్చుకున్నాను!

సరేలే ఇంక తప్పేట్టులేదు పోనీ ఛానల్ మార్చు అంటారా… శత కోటి సందుల్లో అనంతకోటి పోస్టర్లు… ఏ ఛానల్ పెట్టినా ఇంతే మామా. పోస్టర్ అంటే గుర్తొచ్చిన మరోరకం హింస మన లక్ష్మీగణపతి ఫిలింస్. కుక్కలు తరుముతున్నట్టు బిగ్గరగా గొంతు చించుకుని అరుస్తూ తన మానప్రాణాలను సంరక్షించుకునే ప్రక్రియలో భాగంగా కేకలు పెట్టే మహిళని తలపిస్తూ… లక్ష్మీగణపతి ఫిలింస్… లక్ష్మీగణపతి ఫిలింస్… “బాత్‌రూంలో బల్లి బావ”, “బోరు బావిలో బావురు కప్ప”, “మర చెంబులో మహమ్మారి”, “దుప్పట్లో ధనాధన్” మొదలగు శృంగార భరిత కుటుంబ కథా చిత్రాల వింత ప్రవచనాలను చూస్తూ… “ఇంక ఈ భావదారిద్ర్యం ఆగదా?” అని అరిచి టీ.వీ. ఆఫ్ చేసి, ఓ పిచ్చి రాక్షసి పీక నొక్కేసి చంపేసినంత విజయ గర్వాన్ని రాక్షసానందాన్ని మూట కట్టుకున్నాను !

అల్లావుద్దీన్ అద్భుత దీపం మాదిరిగా బూజు పట్టి ఉన్న పరికరం ఒకటి నన్ను తన వైపు లాగింది. అదే నా అల్మారాలోని ఉన్న రేడియో. కష్ట కాలంలో ఆదుకునే సైబాల్ ఆయింటుమెంటులాగా అనిపించింది దాన్ని చూడగానే. ఆత్రంతో ట్యూన్ చేశా… పాటలు వినాలనే ఆశతో ఆబగా ఎదురు చూస్తున్న నాకు, ఒక్క పాట కూడా వినిపించదే!!! యాడ్స్…యాడ్స్…యాడ్స్… సబ్బులు, సవరాలకి కూడా భారీ సంగీతాన్ని మేళవించి, సాహిత్యాన్ని రంగరించి, జనాల మీదకి ఉసిగొలపాలా? అనుకుంటూ ఉండగా ఒక్కసారిగా రేడియో మిర్చీ ఇది చాలా హాట్ గురూ… అని అరుపులు కేకలు. ఎహే దీని సిగతరగా, ఏంటి ఆ పేరేంటి. ఇంకొన్నాళ్ళు ఆగితే రేడియో బజ్జి ఇది చాలా జిడ్డు గురూ… రేడియో పొట్లకాయ్ ఇది చాలా హైటు గురూ… రేడియో చింతకాయ్ ఇది చాలా bbbeeee~~~eepppp గురూ, అని వచ్చినా రావచ్చు.

ఏది ఏమైనా ఈ ఆధునిక యాంత్రిక జీవితంలో కార్యక్రమాల మధ్య రావాల్సిన యాడ్స్ కాస్తా, యాడ్స్ మధ్య కార్యక్రమాలుగా మారిపోయి, ఎదవడైజుమెంట్లు గా అవతరిస్తున్నాయి. ముందు ముందు ఇంకెన్ని చూడాలో!!!

———— Ki2

 
బిజినెస్ మ్యాన్ కోసం బిజినెస్ ఉమెన్ తో…

“నా పతిదేవుడి కంటే ఉత్తమ పురుషుడు ఈ భూప్రపంచం మీద ఏ పెళ్ళానికైనా మొగుడుగా లభించి ఉంటాడా!!! అనిపించి, ఆ క్షణంలో కొండంత సంతోషం, కించిత్ గర్వం నా మెదడులో ప్రవేశించి, ఆయన్ని వెనుకమాటుగా వెళ్ళి ఎడమ చెవిని కొరకాలనిపించింది.” ఆఫీస్ నుంచి టప్పర్‌వేర్ క్యారియర్, లెనోవో ల్యాప్‌టాప్ మోసుకొని వచ్చిన నాకు “అత్తలాంటి కోడలు” సీరియల్‌లో హీరోయిన్ చెబుతున్న డైలాగ్ చెవిన పడింది. డైలీ సీరియల్ వస్తున్న టైంలో ఇంటికి చేరుకున్న నన్ను చూసి మా [...]

 
బస్సు...కస్సు...బుస్సు

మార్పు మానవ సహజం , ఒక్కోసారి మనకూ అనిపిస్తుంటుంది ఈ లోకం మనకి అనువుగా మారిపోతే ఎంత బాగుంటుందో అని,” పుర్రెకో బుద్ధి , జిహ్వకో రుచి” అని మన పెద్దలు తమ అనుభవాలను కూడగట్టి ఊరికే చెప్పలేదు. అంతా మనం అనుకున్నట్టే జరిగితే లైఫ్ లో కిక్ ఏముంది భాయ్??. మా నాయనమ్మ ఎప్పుడూ చెబుతుండేది “నువ్వు కోరుకున్నది నీకు లభించకపోతే నీకు లభించిన దానితోనే పండగ చేసుకోమని”.  ప్రతి పనిలో హాస్యం, చతురత కోసం [...]

Jan 102012
 
ఉల్లి - లొల్లి

ఎర్రటి ఎండలో నడుస్తూ వస్తున్నాను…చేతికున్న ఐదు బంగారు ఉంగరాలు కూరగాయల సంచితో సరసాలాడుతుంటే విసుగు పుట్టి మెడలో గొలుసుకి వేసుకుని సూర్యుడిని తిట్టుకుంటూ నడవసాగాను…నా చర్యలన్నీ ఎవరో గమనిస్తున్నట్టు నా ఆత్మా రాముడు వీపు గోకుతున్నాడు…దాహార్తితో నడుస్తున్న నేను వాడి నోరు మూసి నా నోరు తెరిచి కొబ్బరి బొండం తాగుతుండగా… నన్ను తదేకంగా ఒకడు గమనిస్తున్నాడు…మెడలో ఎర్ర రుమాలు…అడ్డ చారల చొక్కా…గళ్ళ లుంగీ…కరీం బీడీ కట్ట లోంచి ఒక బీడీ తీసి కాలుస్తూ నా వైపు [...]

Dec 212011
 
వైద్యం...చోద్యం

అమ్మా… ఏంటో ఈ మధ్య సరిగ్గా ఆకలి అవటం లేదు.. మధ్యాహ్నం తింటే మళ్ళీ రాత్రికి కాని తినబుద్ధి కావటం లేదు..!!” “అయ్యో అవునా…!!! ఎదన్నా ట్యాబ్లెట్ వేసుకో ఐతే” “ఆకలేస్తే అన్నం తినాలి… ఆకలి అవ్వక పోతే ట్యాబ్లెట్లు తినాలా… ఇదెక్కడి విడ్డూరమే..!!! నేను వేసుకోను” “సరే ఐతే హోమియోపతీ డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్దామా…???” కాలేజీ టైములో రూం ఎదుట ఉండే H.O.M.E.O.P.A.T.H.Y డాక్టర్ బోర్డ్ మీద… అక్షరాలు చెరిపేసి H.O.M.O మిగిల్చి నవ్వుకున్న ఘటన [...]

ఫేక్‌బుక్

 Posted by VJ on December 13, 2011  సోడా టైం
Dec 132011
 
ఫేక్‌బుక్

పోయిన శుక్రవారం , రోజూ కన్నా అరగంట ముందే వెళ్ళా ఆఫీస్‍కి … అప్పటికే మిగతా టీం మెంబర్స్ వచ్చి గంటన్నర అయ్యిందని పక్కనున్న కొలీగ్ రజనీదేవి ఉప్పందించింది… లాస్టు బస్సు మిస్సయిన మొహాలేసుకొని ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు నిమగ్నమై ఉన్నారు … శుక్రవారం కదా , అందరూ కాజువల్ డ్రెస్సుల్లో వచ్చారు … రజనీదేవి జీన్స్ మీద సల్వార్ కమీజ్ టాప్ వేసుకొని జడ వేసుకుంది … ఎలాంటి డ్రెస్సు వేసుకున్న కాళ్ళకి పట్టీలు , [...]

లుంగి

 Posted by VJ on December 2, 2011  సోడా టైం
Dec 022011
 
లుంగి

ఊహ తెలిసాకా నేను రాత్రిళ్లు లుంగీ కట్టకపోవడం చాలా అరుదు . ఆ లుంగి నిద్రలో నా ఒంటి మీద నిలవడం అంతకంటే అరుదు . మొలతాడు , పురికోసలు పని చేయడం లేదని తోలుబెల్టు కూడా ట్రై చేశా , లాభం లేకపోయింది . ఓ సారి డాబా మీద పడుకొని పొద్దున్నే లేచి చూసుకుంటే ఒంటిమీద కేవలం తోలుబెల్టు ఉంది . లుంగీ పక్కన్నే ఉన్న కరెంట్ తీగల మీద రెపరెపలాడుతూ ఉంది. అప్పటి [...]

Jul 152010
 
బం చిక్ బం బం

సాయంత్రం ఆరో గంట కొట్టడానికి ఇంకా ఆరు నిమిషాల టైం ఉంది… పొలో మని నా బ్యాగ్ వీపుకేస్కుని, “నే తగ్గనంటే తగ్గా!!” అనుకుంటూ వెయిట్ తగ్గించుకుందామని అయిరోబిక్స్ కి వెళ్ళా… వెళ్ళేసరికే క్లాస్ start అయిపోయి, ఒక పావు గంట అయిపోయింది… ఈ 6+15 నిముషాలు ఎం చేసానో ప్రస్తుతం అప్రస్తుతం అని గ్రహించాలి… వెళ్ళి.. జన జీవన శ్రవంతి లో కలిసిపోయే ఉగ్రవాదిలా నేను కూడా ఈ జన జీవన శ్రవంతి లో వాళ్ళందరూ [...]

© 2012 గోళీసోడా